Το μωρό μου κοιμάται μόνο στην αγκαλιά.
Πώς να το βοηθήσετε να κοιμάται στην κούνια του
Αν το μωρό σας αποκοιμιέται μόνο στην αγκαλιά, δεν σημαίνει ότι κάνατε κάτι λάθος ούτε ότι αυτό θα συνεχιστεί για πάντα. Η μετάβαση από την αγκαλιά στην κούνια μπορεί να γίνει σταδιακά και με σεβασμό στις ανάγκες του παιδιού. Σε αυτόν τον οδηγό θα δείτε πότε είναι η κατάλληλη στιγμή να ξεκινήσετε, πώς να προετοιμάσετε το παιδί σας και ποιες πρακτικές στρατηγικές μπορούν να βοηθήσουν αυτή τη μετάβαση να γίνει όσο το δυνατόν πιο ομαλά.
«Ξέρω ότι κάποια στιγμή πρέπει να αλλάξει αυτό. Είναι 9 μηνών κι ακόμα το κοιμίζω στην αγκαλιά.
Αλλά φοβάμαι.
Αν το βάλω στην κούνια και αρχίσει να κλαίει;
Αν του πάρει δύο ώρες να αποκοιμηθεί;
Αν ξυπνάει ακόμη περισσότερο τη νύχτα;
Αν δεν αντέξω ούτε εγώ ούτε εκείνο;
Μήπως είναι πολύ νωρίς;
Μήπως όμως είναι ήδη πολύ αργά;
Και τελικά… μήπως φταίω εγώ που δεν του έχω μάθει ακόμα να κοιμάται μόνο του;»
Κάθε φορά που αποκοιμιέται στην αγκαλιά σου, λες πως από αύριο ίσως δοκιμάσεις κάτι διαφορετικό.
Κάθε φορά όμως που πλησιάζει η ώρα του ύπνου, το στομάχι σου σφίγγεται στην ιδέα του τι μπορεί να ακολουθήσει αν αλλάξεις έστω και λίγο αυτό που κάνετε μέχρι σήμερα. Είτε γιατί δουλεύει και καταφέρνει έτσι να αποκοιμηθεί γρήγορα, είτε γιατί ο ύπνος του είναι ήδη δύσκολος και φοβάσαι μην γίνει ακόμα χειρότερος.
Είσαι ήδη τόσο κουρασμένη ή κουρασμένος, που η σκέψη ότι μπορεί να χαλάσει αυτό που με κόπο έχετε χτίσει ως τώρα ή η σκέψη ότι μπορεί να κλάψει περισσότερο, να αργήσει πιο πολύ να κοιμηθεί ή να περάσετε μερικές ίσως ακόμη πιο δύσκολες νύχτες μοιάζει αβάσταχτη.
Κι έτσι οι εβδομάδες περνούν.
Το μωρό συνεχίζει να κοιμάται μόνο στην αγκαλιά σου.
Κι εσύ συνεχίζεις να αναρωτιέσαι αν του κάνεις κακό, αν έπρεπε να είχες ξεκινήσει νωρίτερα ή αν τελικά θα καταφέρετε ποτέ να κοιμηθεί στην κούνια του.
Αν αναγνωρίζεις τον εαυτό σου σε αυτές τις σκέψεις, θέλω να ξέρεις ότι πρόκειται για έναν από τους πιο συχνούς προβληματισμούς που ακούω από γονείς στις συνεδρίες μου.
Σε αυτόν τον οδηγό δεν θα βρεις μια μέθοδο που ταιριάζει σε όλα τα παιδιά ούτε υποσχέσεις για γρήγορα αποτελέσματα.
Θα βρεις όμως ρεαλιστικές και πρακτικές συμβουλές, που θα σε βοηθήσουν να καταλάβεις πότε είναι η κατάλληλη στιγμή για μια αλλαγή και για το πώς μπορεί να γίνει χωρίς να χαθεί η αίσθηση ασφάλειας που έχει ανάγκη το παιδί σου.
Ο στόχος δεν είναι να σταματήσεις να παίρνεις το παιδί σου αγκαλιά.
Ο στόχος είναι, όταν εκείνο είναι πραγματικά έτοιμο, να μη χρειάζεται πλέον η αγκαλιά να είναι ο μοναδικός τρόπος με τον οποίο μπορεί να αποκοιμηθεί.
Πότε είναι η κατάλληλη στιγμή να δοκιμάσετε τη μετάβαση στην κούνια;
Δεν υπάρχει μία συγκεκριμένη ηλικία στην οποία όλα τα μωρά είναι έτοιμα να σταματήσουν να αποκοιμιούνται στην αγκαλιά.
Κάποια παιδιά δείχνουν σημάδια ετοιμότητας νωρίτερα, ενώ άλλα χρειάζονται περισσότερο χρόνο. Και αυτό είναι απολύτως φυσιολογικό.
Πριν αποφασίσετε να αλλάξετε τον τρόπο που αποκοιμιέται το παιδί σας, αναρωτηθείτε:
• Είναι το ίδιο το παιδί έτοιμο για αυτή τη μετάβαση;
• Είναι η οικογένειά σας σε θέση να την υποστηρίξει αυτή τη στιγμή;
Αν το παιδί είναι άρρωστο, περνά έντονο άγχος αποχωρισμού, μόλις ξεκίνησε παιδικό σταθμό, έχει προηγηθεί ένα μεγάλο ταξίδι ή η καθημερινότητά σας είναι ήδη ιδιαίτερα απαιτητική, ίσως αξίζει να περιμένετε λίγο ακόμη.
Δεν υπάρχει «σωστή ηλικία». Υπάρχει η κατάλληλη στιγμή για τη συγκεκριμένη οικογένεια.
Πριν αλλάξετε τον τρόπο που αποκοιμιέται, προετοιμάστε το έδαφος
Πριν ξεκινήσετε, αναρωτηθείτε:
✔ Το πρόγραμμα ύπνου καλύπτει τις ανάγκες του παιδιού σας;
✔ Μήπως είναι συστηματικά υπερκουρασμένο ή υπερδιεγερμένο;
✔ Υπάρχουν σταθερές ρουτίνες;
✔ Ο ύπνος έρχεται σχετικά εύκολα;
✔ Υπάρχει κάποιος ιατρικός παράγοντας που μπορεί να επηρεάζει τον ύπνο;
Η αγκαλιά δεν είναι συνήθως το πρόβλημα.
Είναι η λύση που έχει βρει το παιδί για να αποκοιμηθεί.
Γι’ αυτό, πριν προσπαθήσουμε να την αλλάξουμε, χρειάζεται να δημιουργήσουμε τις συνθήκες που θα βοηθήσουν το παιδί να αποκτήσει σταδιακά έναν νέο τρόπο αποκοίμησης.
Με άλλα λόγια, ένα παιδί ξεκούραστο και ρυθμισμένο είναι πολύ πιο δεκτικό σε αλλαγές και μεταβάσεις.
Πώς να βοηθήσετε το παιδί σας να κοιμάται στην κούνια του
Δεν υπάρχει μία τεχνική που να ταιριάζει σε όλα τα παιδιά.
Υπάρχουν όμως ορισμένες βασικές αρχές που μπορούν να κάνουν αυτή τη μετάβαση πιο ομαλή.
1. Μην προσπαθήσετε να κόψετε απότομα την αγκαλιά
Αν μέχρι σήμερα το παιδί αποκοιμιέται αποκλειστικά στην αγκαλιά σας, είναι λογικό να δυσκολευτεί αν του ζητήσετε ξαφνικά να κοιμηθεί μόνο του στην κούνια.
Συνήθως βοηθά περισσότερο να αντιμετωπίζουμε τη μετάβαση ως μια σταδιακή διαδικασία και όχι ως μια απόφαση του τύπου «από σήμερα τέλος η αγκαλιά».
2. Μειώστε σταδιακά τον χρόνο που περνά στην αγκαλιά
Όταν νιώσετε ότι το παιδί είναι έτοιμο, δοκιμάστε να το τοποθετείτε στην κούνια λίγο νωρίτερα από ό,τι συνηθίζατε.
Για παράδειγμα, αν μέχρι τώρα το βάζατε στην κούνια αφού είχε αποκοιμηθεί βαθιά στην αγκαλιά σας, δοκιμάστε να το τοποθετήσετε λίγο νωρίτερα.
Ιδανικά, όταν έχει χαλαρώσει πλήρως, έχει κλείσει τα μάτια του, αλλά δεν έχει αποκοιμηθεί ακόμη.
Παραμείνετε δίπλα του και βοηθήστε το με τρόπους που φαίνεται να το ηρεμούν: ένα άγγιγμα, ένα χάδι στην πλάτη, λίγα απαλά “σσσσς” ή ό,τι άλλο ανταποκρίνεται καλύτερα στο δικό σας παιδί.
Αν διαμαρτυρηθεί, πάρτε το πάλι αγκαλιά για μερικά λεπτά μέχρι να χαλαρώσει πάλι και πριν αποκοιμηθεί ξαναβάλτε το στην κούνια, παραμένοντας δίπλα του και βοηθώντας το με όποιο τρόπο φαίνεται να του αρέσει.
3. Ξεκινήστε από τον ύπνο που το παιδί σας διαχειρίζεται πιο εύκολα
Ένα από τα πιο συχνά λάθη που βλέπω είναι ότι οι γονείς προσπαθούν να αλλάξουν ταυτόχρονα όλους τους ύπνους του παιδιού.
Στις περισσότερες περιπτώσεις, αυτό κάνει τη διαδικασία πιο δύσκολη και για το παιδί και για τους ίδιους.
Αντίθετα, συχνά βοηθά να ξεκινήσετε από τον ύπνο στον οποίο το παιδί φαίνεται να είναι πιο δεκτικό στην αλλαγή. Για πολλά βρέφη αυτός είναι ο πρώτος ημερήσιος ύπνος, καθώς συνήθως είναι ο πιο οργανωμένος, έρχεται πιο εύκολα και δεν τον “βαραίνει” η κούραση όλης της ημέρας.
Όταν το παιδί αρχίσει να αποκτά μια νέα εμπειρία αποκοίμησης σε έναν ύπνο, είναι συχνά πιο εύκολο να μεταφερθεί αυτή η εμπειρία και στους υπόλοιπους.
Δεν χρειάζεται να αλλάξουν όλα μαζί. Πολύ συχνά, οι μικρές και σταδιακές αλλαγές είναι αυτές που έχουν τις περισσότερες πιθανότητες να πετύχουν.
4. Δημιουργήστε στην κούνια συνθήκες που θυμίζουν την αγκαλιά
Για πολλά παιδιά, η δυσκολία δεν είναι μόνο ότι αποχωρίζονται την αγκαλιά, αλλά και ότι μεταβαίνουν από ένα ζεστό, περιορισμένο και γνώριμο περιβάλλον σε ένα εντελώς διαφορετικό.
Γι’ αυτό, κάποιες μικρές αλλαγές στο περιβάλλον ύπνου μπορούν να κάνουν την κούνια να μοιάζει πιο οικεία και ασφαλής.
Για παράδειγμα:
- φροντίστε το δωμάτιο να έχει κατάλληλη θερμοκρασία,
- χρησιμοποιήστε έναν υπνόσακο που προσφέρει στο παιδί μια αίσθηση “αγκαλιάς”,
- δοκιμάστε λευκούς ήχους, αν το παιδί ανταποκρίνεται θετικά,
- παραμείνετε αρκετά κοντά τις πρώτες ημέρες ώστε να νιώθει ότι δεν χάνει ξαφνικά την παρουσία σας.
Δεν μπορούμε να κάνουμε την κούνια ίδια με την αγκαλιά, αλλά μπορούμε να βοηθήσουμε το παιδί να τη βιώσει ως έναν νέο χώρο ασφάλειας.
5. Εξετάστε αν ένα μεταβατικό αντικείμενο μπορεί να βοηθήσει
Για κάποια παιδιά, ιδιαίτερα μετά τους 6-8 μήνες, ένα μικρό αντικείμενο που συνδέεται με την ασφάλεια και τη χαλάρωση μπορεί να διευκολύνει τη μετάβαση.
Αυτό μπορεί να είναι ένα μικρό πανάκι, ένα λούτρινο ή κάποιο άλλο αντικείμενο που το παιδί επιλέγει και αγαπά ιδιαίτερα (πάντα με γνώμονα τις συστάσεις ασφαλούς ύπνου και την ηλικία του παιδιού).
Το μεταβατικό αντικείμενο δεν αντικαθιστά την παρουσία του γονέα.
Μπορεί όμως να λειτουργήσει ως μια επιπλέον γέφυρα ασφάλειας, καθώς το παιδί μαθαίνει σταδιακά να αποκοιμιέται με έναν νέο τρόπο.
6. Μην αφαιρέσετε την ασφάλεια. Αλλάξτε μόνο τον τρόπο που την προσφέρετε.
Το παιδί δεν χρειάζεται μόνο την αγκαλιά.
Χρειάζεται εσάς.
Η παρουσία σας, η φωνή σας, ένα χάδι ή ένα τραγούδι μπορούν να συνεχίσουν να του προσφέρουν ασφάλεια, ακόμη κι όταν η αγκαλιά αρχίζει σταδιακά να μειώνεται.
7. Η διαμαρτυρία δεν σημαίνει πάντα ότι κάνετε κάτι λάθος
Μια αλλαγή είναι φυσιολογικό να προκαλέσει διαμαρτυρία.
Αν όμως το παιδί μπορεί να ηρεμήσει με την παρουσία και την υποστήριξή σας, αυτό δεν σημαίνει απαραίτητα ότι πρέπει να εγκαταλείψετε την προσπάθεια.
8. Φροντίστε πρώτα τον δικό σας φόβο
Πολλές φορές, η μεγαλύτερη δυσκολία στη μετάβαση δεν είναι το ίδιο το παιδί, αλλά ο φόβος των γονέων ότι θα δυσκολευτεί, θα κλάψει ή ότι η κατάσταση θα γίνει χειρότερη.
Αυτός ο φόβος είναι απολύτως κατανοητός.
Αν όμως ξεκινήσετε μια αλλαγή νιώθοντας ότι δεν μπορείτε να αντέξετε ούτε λίγα λεπτά διαμαρτυρίας ή με τη βεβαιότητα ότι θα αποτύχει, είναι πολύ πιθανό να εγκαταλείψετε πριν το παιδί προλάβει να προσαρμοστεί.
Δεν χρειάζεται να αισθάνεστε απόλυτα έτοιμοι. Χρειάζεται όμως να αισθάνεστε αρκετά ασφαλείς ώστε να μπορέσετε να υποστηρίξετε το παιδί σας και τον εαυτό σας μέσα σε αυτή τη διαδικασία.
9. Αν δείτε ότι δεν είναι έτοιμο, κάντε ένα βήμα πίσω
Δεν είναι αποτυχία.
Μερικές φορές το καλύτερο που μπορείτε να κάνετε είναι να επιστρέψετε προσωρινά σε αυτό που λειτουργεί και να δοκιμάσετε ξανά όταν οι συνθήκες θα είναι πιο ευνοϊκές.
Τι να περιμένετε τις πρώτες ημέρες
Αν αποφασίσετε να ξεκινήσετε μια σταδιακή μετάβαση από την αγκαλιά στην κούνια, είναι πιθανό οι πρώτες ημέρες να απαιτήσουν μια μεγαλύτερη προσπάθεια και υπομονή και από εσάς.
Το παιδί μπορεί να χρειαστεί λίγο περισσότερο χρόνο για να αποκοιμηθεί, να ζητήσει πιο έντονα την αγκαλιά σας ή να διαμαρτυρηθεί όταν αντιληφθεί ότι κάτι αλλάζει στη διαδικασία που μέχρι σήμερα το βοηθούσε να κοιμηθεί.
Αυτό δεν σημαίνει απαραίτητα ότι η προσπάθεια δεν πηγαίνει καλά.
Σημαίνει ότι το παιδί προσπαθεί να προσαρμοστεί σε έναν νέο τρόπο αποκοίμησης.
Γι’ αυτό, τις πρώτες ημέρες, μην αξιολογείτε την προσπάθειά σας μόνο με βάση το αν αποκοιμήθηκε πιο γρήγορα ή πιο εύκολα.
Παρατηρήστε επιπλέον αν:
- Μπορεί να ηρεμεί λίγο πιο εύκολα όταν του μιλάτε.
- Μπορεί να χρειάζεται λιγότερη ώρα στην αγκαλιά.
- Μπορεί να αποδέχεται λίγο περισσότερο την παρουσία σας δίπλα στην κούνια.
Αυτές οι μικρές αλλαγές είναι συχνά τα πρώτα σημάδια ότι το παιδί αρχίζει να χτίζει έναν νέο τρόπο αποκοίμησης.
Αν, όμως, δείτε ότι η αλλαγή είναι πολύ μεγάλη για το παιδί σας αυτή τη στιγμή, δεν υπάρχει κανένας λόγος να επιμείνετε.
Μερικές φορές, το πιο βοηθητικό βήμα είναι να επιστρέψετε προσωρινά σε αυτό που λειτουργεί και να δοκιμάσετε ξανά λίγο αργότερα.
Γιατί το παιδί εξακολουθεί να χρειάζεται την αγκαλιά;
Οι γονείς έχουμε ακούσει πολλά για το πόσο “κακομαθαίνουμε” το μωρό μας στην αγκαλιά. Κι αυτό γεννάει ενοχές και σκέψεις:
«Μήπως το συνήθισα;»
«Μήπως το έμαθα έτσι;»
«Μήπως τώρα είναι αργά για να αλλάξει;»
Στις περισσότερες περιπτώσεις, η απάντηση είναι όχι.
Ένα παιδί δεν συνεχίζει να χρειάζεται την αγκαλιά επειδή είναι “κακομαθημένο” ή επειδή οι γονείς του έκαναν κάτι λάθος.
Συνήθως, η αγκαλιά παραμένει ο τρόπος με τον οποίο νιώθει τη μεγαλύτερη ασφάλεια για να χαλαρώσει και να αποκοιμηθεί.
Η αγκαλιά είναι επίσης ένας από τους πιο άμεσους και αποτελεσματικούς τρόπους με τους οποίους τα βρέφη μπορούν να χαλαρώσουν και να αποκοιμηθούν.
Καθώς μεγαλώνουν, κάποια παιδιά αρχίζουν να δείχνουν ότι δεν αισθάνονται πλέον το ίδιο άνετα στην ίδια θέση και μπορεί σταδιακά να είναι πιο δεκτικά σε έναν διαφορετικό τρόπο αποκοίμησης.
Για κάποια παιδιά η ανάγκη για αποκοίμηση στην αγκαλιά σχετίζεται με την ιδιοσυγκρασία τους. Είναι παιδιά που χρειάζονται περισσότερη σωματική επαφή και εγγύτητα για να ρυθμίσουν τα συναισθήματά τους.
Για άλλα, η αγκαλιά είναι απλώς ο μοναδικός τρόπος αποκοίμησης που έχουν γνωρίσει μέχρι σήμερα. Όπως κάθε συνήθεια που επαναλαμβάνεται καθημερινά, έτσι κι αυτή γίνεται σταδιακά οικεία και προβλέψιμη.
Ένα από τα μεγαλύτερα άγχη των γονέων είναι ότι, επειδή το παιδί τους έχει μάθει να αποκοιμιέται με έναν συγκεκριμένο τρόπο, αυτό δεν θα μπορέσει ποτέ να αλλάξει.
Στην πραγματικότητα, τα παιδιά μαθαίνουν και προσαρμόζονται συνεχώς.
Όπως μπορεί σταδιακά να αλλάξει η ανάγκη ενός παιδιού να αποκοιμιέται στο στήθος, με την πιπίλα ή με κούνημα, έτσι μπορεί να αλλάξει και η ανάγκη να αποκοιμιέται αποκλειστικά στην αγκαλιά.
Αυτό, όμως, συνήθως δεν συμβαίνει από τη μία μέρα στην άλλη.
Οι αλλαγές στον ύπνο έχουν περισσότερες πιθανότητες να πετύχουν όταν γίνονται σταδιακά, με τρόπο που λαμβάνει υπόψη την ηλικία, την ιδιοσυγκρασία και τις ανάγκες του συγκεκριμένου παιδιού.
Υπάρχουν επίσης περίοδοι στην ανάπτυξη ενός παιδιού, όπως το άγχος αποχωρισμού ή άλλες σημαντικές αλλαγές στην καθημερινότητά του, κατά τις οποίες η ανάγκη για περισσότερη εγγύτητα μπορεί να γίνει ακόμη πιο έντονη.
Αν το παιδί σας τώρα δείχνει να έχει ανάγκη να αποκοιμηθεί στην αγκαλιά σας δεν σημαίνει πως δεν θα μπορέσει ποτέ να κοιμηθεί διαφορετικά.
Σημαίνει απλώς ότι αυτή τη στιγμή αυτός είναι ο τρόπος που γνωρίζει και εμπιστεύεται περισσότερο.
Για όσο διάστημα αποκοιμίζεις το μωρό σου στην αγκαλιά σου μέχρι να κάνεις τη μετάβαση, προσπάθησε να διώξεις τις σκέψεις που αφορούν στο μέλλον και σε στρεσάρουν. Αν σε βοηθά, όρισε μια ημερομηνία που θα ξεκινήσεις την προσπάθεια και μέχρι τότε παραδώσου και απόλαυσέ το. Όσο πιο πολύ το μωρό μας νιώθει σφιγμένους και αγχωμένους, τόσο πιο έντονα τείνει να μας διεκδικεί.
Πότε αξίζει να ζητήσετε εξατομικευμένη βοήθεια;
Οι περισσότερες οικογένειες μπορούν να πετύχουν μικρές αλλά ουσιαστικές αλλαγές όταν προχωρούν με υπομονή, συνέπεια και ρεαλιστικές προσδοκίες.
Υπάρχουν όμως περιπτώσεις όπου η αγκαλιά δεν είναι η μοναδική δυσκολία.
Αν υπάρχει δυσκολία στην αποκοίμηση, ακόμη και με την αγκαλιά, αν το παιδί ξυπνά πολλές φορές κάθε βράδυ και χρειάζεται κάθε φορά την ίδια διαδικασία για να ξανακοιμηθεί, αν οι προσπάθειες για αλλαγή οδηγούν σταθερά σε πολύ έντονη δυσφορία ή αν υποψιάζεστε ότι κάτι άλλο μπορεί να επηρεάζει τον ύπνο του, ίσως αξίζει να εξετάσετε την εικόνα πιο συνολικά.
Συχνά, όταν κατανοούμε τι πραγματικά δυσκολεύει το συγκεκριμένο παιδί, η μετάβαση από την αγκαλιά στην κούνια γίνεται πολύ πιο εύκολη απ’ όσο φαντάζονταν αρχικά οι γονείς.
Κλείνοντας
Καμία μετάβαση δεν χρειάζεται να γίνει βιαστικά.
Καμία αλλαγή δεν χρειάζεται να γίνει επειδή “ήρθε η ηλικία” ή επειδή κάποιο άλλο παιδί τα κατάφερε νωρίτερα.
Κάθε παιδί έχει τον δικό του ρυθμό και κάθε οικογένεια τη δική της πραγματικότητα.
Δεν θέλουμε να σταματήσει το παιδί να ζητά την αγκαλιά σας.
Θέλουμε να φτάσει η στιγμή που θα μπορεί να αποκοιμιέται και στην κούνια του, γνωρίζοντας ότι η ασφάλεια που βρίσκει στην αγκαλιά σας δεν έχει χαθεί.
Έχει απλώς αποκτήσει έναν ακόμη τρόπο να τη νιώθει.
Όλες οι μεταβάσεις του παιδιού μας, μικρές και μεγάλες, βοηθούν κι εμάς τους γονείς να χτίζουμε σταδιακά την αυτοπεποίθησή μας στο ρόλο μας. Όσο το παιδί μαθαίνει να διαχειρίζεται τις αλλαγές και να χτίζει την ανθεκτικότητα και προσαρμοστικότητά του, ταυτόχρονα εμείς μαθαίνουμε πώς να το υποστηρίζουμε στη διαδικασία με αυτοπεποίθηση και σιγουριά, με αγάπη και ασφάλεια.
Συχνές ερωτήσεις
Είναι κακό να κοιμάται το μωρό στην αγκαλιά;
Όχι. Η αγκαλιά είναι ένας φυσικός και ασφαλής τρόπος ρύθμισης και αποκοίμησης για πολλά βρέφη. Η ανάγκη για αγκαλιά δεν σημαίνει ότι το παιδί έχει “κακομάθει”.
Σε ποια ηλικία πρέπει να σταματήσει να κοιμάται στην αγκαλιά;
Δεν υπάρχει μία συγκεκριμένη ηλικία που να ισχύει για όλα τα παιδιά. Η κατάλληλη στιγμή εξαρτάται από την ανάπτυξη, την ιδιοσυγκρασία και τις ανάγκες της κάθε οικογένειας.
Μπορεί ένα μωρό 8 ή 12 μηνών να μάθει να κοιμάται στην κούνια του;
Ναι. Κάποιες φορές και αρκετά νωρίτερα. Στις περισσότερες περιπτώσεις, η μετάβαση μπορεί να γίνει σταδιακά και πολύ πιο ομαλά από όσο φοβούνται αρχικά οι γονείς.
Αν υπάρχει κάτι που θα ήθελα να κρατήσετε από αυτό το άρθρο, είναι ότι δεν χρειάζεται να στερήσετε αγάπη και ασφάλεια από το παιδί σας για να μάθει να κοιμάται στην κούνια. Χρειάζεται απλώς να ανακαλύψει έναν νέο τρόπο να τις νιώθει. Και είστε ο καταλληλότερος άνθρωπος για να το βοηθήσετε να το κάνει.
Αν νιώθεις ότι θα ήθελες καθοδήγηση πάνω στη δική σας περίπτωση, μπορείς να κλείσεις μια δωρεάν σύντομη συνομιλία εδώ και να δούμε μαζί τι μπορεί να βοηθήσει πραγματικά τη δική σας οικογένεια.
Αν σου φάνηκε χρήσιμο το άρθρο, μπορείς να το μοιραστείς με κάποιον άλλον γονέα 💛
